Eko – logistyka poszukuje kontaktu miedzy tymi co zbierają odpady a tymi którzy je przetwarzają. Odwołuje się do racjonalnego postępowania z odpadami opakowaniowymi. Logistyka zagospodarowania odpadów obejmuje procesy gromadzenia, sortowania, odzysku materiałów, składowania, usuwania, recyrkulacji oraz likwidacji odpadów pochodzących z systemów zaopatrzenia, produkcji, dystrybucji i serwisu.

Logistykę zagospodarowania odpadów definiuje się jako system, który:

    umożliwia zintegrowane planowanie, zarządzanie i sterowanie przepływem odpadów od miejsc ich powstawania do miejsc składowania, recyklingu lub likwidacji;

    posiada zdolności techniczne do przetwarzania surowców odpadowych na materiały możliwe do wykorzystania w procesach produkcyjnych;

    zapewnia gotowość i zdolność unieszkodliwiania względnie likwidacji odpadów.

Zgodnie z postulatami logistyki towarów najważniejsze i pierwszoplanowe zadanie to ograniczenie ilości opakowań do niezbędnego minimum. Nie zawsze udaje się jednakże postulat ten w dostatecznym stopniu zrealizować, należy wówczas wybrać optymalny wariant rozwiązania problemu utylizacji lub kasacji używanych opakowań. Poszukuje się dróg ograniczenia ilości opakowań, a przez to i odpadów opakowaniowych. Jednym ze skutecznych sposobów jest maksymalizacja stosowania opakowań wielokrotnego użytku. Innymi sposobami mogą być działania w kierunku ograniczenia szczebli pakowania, ograniczenia objętości i masy opakowań.

Zużyte odpady opakowaniowe można traktować jako surowiec wtórny lub nośnik energii i poddawać je recyklingowi materiałowemu, termicznemu lub chemicznemu. Można też starać się je wykorzystać w innym celu np. materiały biorozkładalne poddawać kompostowaniu. Zużyte opakowania, których nie udaje się ponownie wykorzystać, stają się odpadami uciążliwymi, przeznaczonymi do kasacji. Kasacja bezpośrednia polega z reguły na umieszczaniu odpadów opakowań wraz z innymi odpadami komunalnymi na wysypiskach śmieci. Kasacja pośrednia polega na uprzednim poddaniu tych odpadów spaleniu w spalarniach a umieszenie na wysypiskach jedynie pozostałego po spaleniu popiołu i żużla. Bezpieczne spalanie jest najlepszą, ale i najkosztowniejszą formą kasacji odpadów.

W celu harmonizacji ustawodawstwa krajowego z unijnym na przełomie 2001/2002 wprowadzono tzw. Nowe Prawo Ekologiczne. Do podstawowych aktów prawnych z zakresu opakowań należy zaliczyć takie jak:

    Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska, dotyczy rozwoju zrównoważonego, czyli takiego rozwoju, który zaspokaja potrzeby obecnego pokolenia bez pozbawiania możliwości przyszłych pokoleń do zaspokojenia ich potrzeb. Ustawa ta wprowadza zasadę odpowiedzialności sprawcy, kto powoduje zanieczyszczenia środowiska, ponosi koszty usuwania skutków jego zanieczyszczenia.

    Ustawa o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r. określa zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności zasady zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko, a także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów. Wg tej ustawy odpady oznaczają każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z kategorii, określonych w załączniku nr 1 do ustawy, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest obowiązany. Załącznik nr 1 zawiera kategorie odpadów min,. takie jak: Produkty nie odpowiadające wymaganiom jakościowym, pozostałości z produkcji lub konsumpcji i inne.

    Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych Głównym celem tej ustawy jest określenie wymagań, jakim muszą odpowiadać opakowania oraz sposobów postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi dla zapewnienia ochrony życia i zdrowia ludzi oraz ochrony środowiska. Ustawa ta nakłada na producentów i importerów opakowań: obowiązki dotyczące składu i konstrukcji opakowań, obowiązek oznaczania opakowań; obowiązek prowadzenia odpowiedniej ewidencji wytworzonych, importowanych i eksportowanych opakowań;

    Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej Wprowadza ona rewolucyjną zmianę w przepisach ochrony środowiska w Polsce, poprzez poszerzenie na producentów i importerów produktów odpowiedzialności za odpady powstałe po produktach wprowadzonych przez nich na rynek krajowy. Można powiedzieć, że nakłada na nich odpowiedzialność za ich produkty „od kołyski po grób”. Ponadto wprowadza opłaty produktowe i opłaty depozytowe. Opłata produktowa – opłata obliczana i wpłacana w przypadku niektórych towarów, by zapewnić odzysk i recykling odpadów opakowaniowych, wiąże się z dyr. 94/62. Opłata depozytowa – pobierana rozumie się przez to opłatę pobieraną przy sprzedaży detalicznej niektórych artykułów np. akumulatorów ołowiowych, której zwrot następuje po przekazaniu zużytego akumulatora sprzedawcy detalicznemu tych akumulatorów lub do punktu systemu zbiórki zużytych akumulatorów zorganizowanego przez przedsiębiorcę,

Powyższe ustawy dostosowują nasz stan prawny do UE, są to ustawy prounijne,

Dyrektywy UE:

    75/442 w sprawie odpadów – dyrektywa określa podstawowe cele gospodarowania odpadami. Należą do nich: zapobieganie powstawaniu odpadów, zmniejszenie ich ilości i szkodliwości, odzyskiwanie i powtórne wykorzystanie odpadów. Do podstawowych obowiązków państw członkowskich należy wprowadzenie zakazu niekontrolowanego pozbywania się lub składowania odpadów.

    94/62 o opakowaniach i odpadach opakowaniowych – Zasadniczym celem wprowadzonej Dyrektywy jest: zapobieganie powstawaniu odpadów opakowaniowych, promowanie opakowań zwrotnych, przeznaczonych do wielokrotnej rotacji, odzyskiwanie surowców lub energii z odpadów opakowaniowych, wtórne przetwarzanie odzyskanych materiałów.

Leave a Reply